Wielkie korzyści wiarygodnego przywództwa*
TV - Program z 07.02.2010 (Nr. 831 ) - Pastor Wolfgang Wegert
Kazanie: "Prawdziwa to mowa: Kto o biskupstwo się ubiega, pięknej pracy pragnie. Biskup zaś ma być nienaganny, mąż jednej żony, trzeźwy, umiarkowany, przyzwoity, gościnny, dobry nauczyciel, nieoddający się pijaństwu, nie zadzierzysty, lecz łagodny, nie swarliwy, nie chciwy na grosz. Który by własnym domem dobrze zrządzał, dzieci trzymał w posłuszeństwie i wszelkiej uczciwości. Bo jeżeli ktoś nie potrafi własnym domem zrządzać, jakże będzie mógł mieć na pieczy Kościół Boży? Nie może to być dopiero, co nawrócony, gdyż mógłby wzbić się w pychę i popaść w potępienie diabelskie. A powinien też cieszyć się dobrym imieniem u tych, którzy do nas nie należą, aby nie narazić się na zarzuty i nie popaść w sidła diabelskie" (1 Tymoteusz 3, 1-7)
Po tym, jak Ap. Paweł bardzo szczegółowo określił rolę mężczyzn i kobiet we wspólnocie kościoła, teraz zwrócił się do wspólnoty kościoła z tematem "lidera". Jak to dokładnie powinno wyglądać? On nazywa lidera wspólnoty kościelnej "dozorcą" lub też "biskupem" - z greckiego "episkopos". W Tytusa 1, 5 nazywa też go "starszym" - z greckiego "kapłan". Trzy poglądy - dozorca, starszy lub biskup mają, zatem jedną i tą samą usługę, mianowicie "paść trzodę wspólnoty kościoła". W związku z tym, w Dz. Ap. 20, 28 możemy przeczytać: "Miejcie pieczę o samych siebie i o całą trzodę, wśród której was Duch Święty ustanowił biskupami, abyście paśli zbór Pański nabyty własną jego krwią". I w 1 Piotra 5, 1-2 jest powiedziane: "Starszych kościoła napominam ja…Paście trzodę Bożą". A więc dozorcy, biskupi i starsi jednocześnie są też "pasterzami". Oni są tymi braćmi, których ustanowił Bóg, aby zapewnić duszpasterską troskę.
Niezmiernie istotny temat
Temat przywództwa w kościele jest niezwykle istotny - mianowicie niezbędny do życia. Dlatego Ap. Paweł rozpoczyna instruować tymi słowami: "Prawdziwa to mowa". Są to wypowiedzi, których apostoł używa pięć razy w listach, np. w 1 Tymoteusza 1, 15.
Strona 2
"Prawdziwa (sumienna prawda) to mowa i w całej pełni przyjęcia godna, że Chrystus Jezus przyszedł na świat, aby zbawić grzeszników". Taką specyficzną wypowiedzią apostoł chce zaznaczyć wyróżniające znaczenie, które posiada to, co będzie powiedziane później. Oznacza to, że dotyczący nas temat przywództwa jest absolutnie ważną sprawą w kościele i wcale nie jest sprawą drugorzędną. Ponieważ z przewodnikiem stoi lub upada cały kościół. Jeśli spojrzymy na kościół i jego budowę, można dokładnie wiedzieć, jacy są przewodnicy. To dotyczy zasady: Jaki przewodnik, taki kościół. Profil kościoła, jego wpływ, jego świadectwa, jego obchodzenie się z Pismem, jego reputacja jest nierozerwalnie związana z jego kręgiem kościoła. Kościół może być tylko takim, jacy są jego pastorowie i jego starsi. Jezus powiedział: "Nie masz ucznia nad mistrza, ale należycie będzie przygotowany każdy, gdy będzie jak jego mistrz" (Łukasz 6, 40). Ponad niego on nie może wyrosnąć. Ponieważ Ap. Paweł wiedział, że kościół potrzebuje nie tylko Biblii, lecz też przykładu z ciała i krwi, zachęcał Koryntian: "Bądźcie naśladowcami moimi, jak i ja jestem naśladowcą Chrystusa" (1 Kor. 11, 1). A w Liście do Hebrajczyków jest nam powiedziane: "Pamiętajcie na wodzów waszych, którzy wam głosili Słowo Boże, a rozpatrując koniec ich życia, naśladujcie wiarę ich" (Hebr. 13, 7). Nie mogę jeszcze powiedzieć, jaki będzie mój koniec. Ale błagam Pana, żeby w swoim miłosierdziu łaski chciał mnie utrzymać, tak, żeby można też moją wiarę z radością naśladować. Taką odpowiedzialność mają wszyscy pastorowie i wszyscy nadzorcy kościoła.
Zawsze, gdy był błogosławiony przywódca, kościół kwitł. Był Mojżesz, Jozue, Dawid, Samuel i później Jan, Piotr, Jakub, Paweł i Tymoteusz. Później Pan podarował swojemu kościołowi również świętych przedstawicieli Jego kościoła. Były to czasy błogosławieństwa. Przebudzenie i łaska. Ale niestety nie zawsze tak było. Na przykład liderzy w Efezie zawiedli. I kościół był już w strasznym upadku. Ewangelia nie grała już prawie żadnej roli, zamiast tego głosili różnego rodzaju baśnie i fałszywe doktryny. I również moralny stan był katastrofalny. Ap. Paweł, założyciel tej wspólnoty, był głęboko wstrząśnięty. Dlatego pilnie wysłał tam swego duchowego syna. A co on miał zrobić? Dać reprymendę wiernym we wspólnocie? Nie, on miał upomnieć tych przywódców, przypomnieć im, co znaczą przed Bogiem. Oni byli niestaranni, ociężali i nawet stali się pozbawieni skrupułów. Ap. Paweł pisze do Tymoteusza: "Jeśli kto inaczej naucza i nie trzyma się zbawiennych słów naszego Jezusa Chrystusa oraz nauki zgodnej z prawdziwą pobożnością, ten jest zarozumiały, nic nie umie, lecz choruje na wszczynanie sporów i spieranie się o słowa, z czego rodzą się zawiść, swary, bluźnierstwa, złośliwe podejrzenia. Ciągłe spory ludzi spaczonych na umyśle i wyzutych z prawdy, którzy sądzą, że z pobożności można ciągnąć zyski" (1 Tymoteusz 6, 3 - 5). Tacy przywódcy byli w Efezie i tacy są w naszych kościołach i wspólnotach i dziś uderzają. I Bóg ich ostrzega: "Biada pasterzom, którzy gubią i rozpraszają owce mojego pastwiska, mówi Pan! Dlatego tak mówi Pan, Bóg Izraela, o pasterzach, którzy pasą mój lud: To wy rozproszyliście moje owce i rozpędziliście je, a nie zatroszczyliście się o nie. Toteż ukarze was za złe wasze uczynki - mówi Pan" (Jeremiasz 23, 1 - 2).
A w Malachiaszu Bóg grozi poległym duchowo kapłanom: "A teraz was, kapłani, dotyczy to postanowienie: Jeżeli nie usłuchacie i nie weźmiecie tego do serca, że macie oddawać cześć mojemu imieniu - mówi Pan Zastępów - to Ja rzucę na was klątwę i przeklnę wasze błogosławieństwo, zaiste, przeklnę je, gdyż nie bierzecie tego do serca! (Malachiasz 2, 2). Jezus zwracał się też do skorumpowanych przewodników i powiedział do nich: "Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, że zamykacie Królestwo Niebios przed ludźmi, albowiem sami nie wchodzicie ani nie pozwalacie wejść tym, którzy wchodzą"(Mateusz 23, 13). Światło tych słów powinno wstrząsnąć wszystkimi pasterzami i starszymi w kościele. Wszyscy powinniśmy zawrócić i w skrusze pokutować i najpierw rozpoznać powagę odpowiedzialności, którą dał nam Bóg. Z naszą integracją, z naszą wiarygodnością stoi i upada cały kościół chrześcijański. I dlatego Ap. Paweł wzywa nas: "Prawdziwa to mowa: Kto o biskupstwo się ubiega, pięknej pracy pragnie".
Strona 3
Kryteria starszych
A teraz Apostoł rozwija zestaw kryteriów, które muszą spełniać starsi, biskupi, pastorzy, którzy nadzorują zborem przez łaskę Bożą. Na przykład powinien być "nienaganny, mąż jednej żony" (werset 2). To nie oznacza, że on ma być mężem mężczyzny. Jeśli Pismo Święte jeszcze coś dla nas znaczy wtedy musimy uznać jasność tych słów "mąż jednej żony". Jeśli tego nie robimy, pustoszymy stado i będziemy przez Boga pociągnięci do odpowiedzialności. Nie jest powiedziane na próżno: "Nie błądźcie, Bóg się nie da z siebie naśmiewać" (Galacjan 6, 7). Nasz tekst nie brzmi też, że starszy ma być "żoną jednego męża", lecz definitywnie "mąż jednej żony". To jest pomyślane o mężu, który jest całkowicie oddany swojej żonie, nieustannie skupiającym się na jej życiu i w myślach i w uczynkach i jest pochylony tylko do jej ciała i ducha. Każdy, kto narusza to, traci swoją nienaganność (werset 2) i nie może usługiwać w służbie starszych lub pastora. Pomysł, że można oddzielić duchowy urząd od prywatnego życia duchownego, jest wprost zwyrodnieniem i nie produkuje nic innego niż tylko obłudę. Głosić ludziom miłość i jednocześnie oszukiwać swoją żonę jest wprost bluźnierstwem. Urząd i osobiste życie są nierozłączne. "Mąż jednej żony" nie musi logicznie oznaczać, że duchowy przywódca musi być żonaty. Ap. Pawłowi nie chodzi przede wszystkim o stan cywilny, ale fundamentalną moralność i płciową czystość przewodnika. Ta kwalifikacja jest wysoko na liście. Ponieważ w tej dziedzinie są liderzy kościoła szczególnie zagrożeni. A tam, gdzie oni upadają, powstają poważne szkody dla ciała Chrystusa.
"Mąż jednej żony" jest przeznaczony nie tylko do praktykowania wierności w małżeństwie, ale powinien zarazem być jednym; "Który by własnym domem dobrze zarządzał, dzieci trzymał w posłuszeństwie i wszelkiej uczciwości. Bo jeśli ktoś nie potrafi własnym domem zarządzać, jakże będzie mógł mieć na pieczy kościół Boży? (1 Tymoteusz 3, 4-5). Ze Słowa Bożego nauczyliśmy się, że mąż ma w małżeństwie i rodzinie pierwszą odpowiedzialność. A jeśli on nie jest w stanie tego prawdziwie przyjąć, jak może objąć odpowiedzialność lidera w kościele? Widzimy znowu też tutaj: prywatne życie i życie we wspólnocie kościoła muszą być całkowicie zgodne.
Modlitwa o przewodników
Zanim dalej będę kontynuować rozmowy na temat biblijnych kryteriów przewodników, chciałbym się do was zwrócić, moi kochani słuchacze i widzowie. Co myślicie teraz o swoim przewodniku? Myślicie: "No więc, oni powinni dołożyć wszelkich starań!" Albo: "W końcu jest im też powiedziane, jacy powinni być!" Chcecie teraz krytykować swoich przewodników lub nawet ich sądzić? Ja nie wierzę, że jest to wolą Bożą, reagować w ten sposób. Nie, co Jezus powiedział? " Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci na nią kamieniem" (Ew. Jana 8, 7). Dlatego Ap. Paweł zawsze, ponownie prosił wspólnotę o modlitwę, aby specjalnie się też za niego modlić. "Proszę was tedy, bracia, przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa i przez miłość ducha, abyście wespół ze mną walczyli w modlitwach, zanoszonych za mnie do Boga" (Rzymian 15, 30). Wasi pastorzy i liderzy znajdują się na pierwszej linii frontu. Są oni bardziej niż wszyscy inni atakowani przez ciemność: "Gdyż bój toczymy nie z krwią i z ciałem, lecz z nadziemskimi władzami, ze zwierzchnościami, z władcami tego świata ciemności, ze złymi duchami w okręgach niebieskich" (Efezjan 6, 12). Dlatego mam usilną prośbę - w imieniu naszego Pana Jezusa Chrystusa: Nie krytykujcie tylko nas, lecz módlcie się o nas. Módlcie się codziennie za waszych pastorów, duszpasterzy, nauczycieli, ewangelistów, starszych, biskupów i dozorców. Módlcie się o świętych i by Bóg poświęcił przywództwo dla całego naszego kraju. Wtedy w krótkim czasie będziemy mieć pokrzepienie i imię Boga przez ratunek, wielu będzie bardzo chwalić. Amen!
Pobierz PDF | *Przekład z języka niemieckiego | ARKA TV