Wielbić Boga przez śmierć i życie*
TV - Program z 05.09.2010 (Nr 850) - Pastor Christian Wegert
Kazanie: „Lecz o co chodzi? Byle tylko wszelkimi sposobami Chrystus był zwiastowany, czy obłudnie, czy szczerze, z tego się raduję i radować będę: Wiem, bowiem, że przez modlitwę waszą i pomoc Ducha Jezusa Chrystusa wyjdzie mi to ku wybawieniu, według oczekiwania i nadziei mojej, że w niczym nie będę zawstydzony, lecz że przez śmiałe wystąpienie, jak zawsze, tak i teraz, uwielbiony będzie Chrystus w ciele moim, czy to przez życie, czy przez śmierć. Albowiem dla mnie życiem jest Chrystus, a śmierć zyskiem" (Filipian 1, 18 - 12)
My, ludzie zostaliśmy stworzeni przez Boga, aby oddać Mu pokłon i czcić Go całym naszym życiem. Jezus przełożył nacisk z czci zewnętrznej formy do wewnętrznego kształcenia serca i wymaga, abyśmy we wszystkim, kim jesteśmy czcili Boga. To oznacza też, że to wyobrażenie czczenia, które ma miejsce w czasie, w którym śpiewamy razem pieśni jest biblijnie nie do udowodnienia. Oczywiście czczenie ma miejsce w trakcie nabożeństwa w niedzielę rano, ale nie wyłącznie w fazie śpiewu, lecz od początku do końca spotkania.
Ale jak wygląda to wewnętrzne czczenie? Co to jest, że Bóg czyni to wielkim w naszym sercu? Jak mamy Go czcić i odzwierciedlać Jego wielkość, którą On posiada tak, że inni to zobaczą. Ap. Paweł mówi w wersecie 20: „Według oczekiwania i nadziei mojej, że w niczym nie będę zawstydzony, lecz, że przez śmiałe wystąpienie, jak zawsze, tak i teraz, uwielbiony będzie Chrystus w ciele moim, czy to przez życie, czy przez śmierć.”
Ap. Paweł mówi tutaj, że jego utęsknioną nadzieją jest, aby Chrystus był uczczony wielką czcią w tym, co czyni w swoim ciele. Tutaj najpierw jest nacisk na zewnętrzne czczenie. Ale Jezus powiedział, że prawdziwe czczenie pochodzi z serca. „Lud ten czci mnie wargami, ale serce ich daleko jest ode mnie” (Mat 15, 8).
Strona 2
Jak zatem to wewnętrzne, prawdzie uwielbienie znajduje w nas miejsce? Widzimy związek między wierszem 20 i 21. Mówi tutaj: „Albowiem dla mnie życiem jest Chrystus, a śmierć zyskiem”. Kiedy czytamy słowa „albowiem” lub „bo”, musimy być szczególnie uważni. To słowo wprowadza uzasadnienie (nawet w języku greckim). Na przykład smażona kiełbasa: „Kupiłem kiełbasę, bo byłem głodny”. Głód był motywacją moich działań, mianowicie zakupienie kiełbasy a następnie zjedzenie jej.
To oznacza, że Ap. Paweł miał motywację, która sprawiała życzenie i pragnienie, że Chrystus będzie uwielbiony przez jego ciało. Oznacza to również, że Ap. Paweł może swoim życiem chwalić Chrystusa, w życiu i w śmierci, bo coś istnieje w jego sercu, w jego wnętrzu. Istnieje tam podstawa, na której opiera się życie, które uwielbia Chrystusa. I werset 21 dokładnie pokazuje nam tą podstawę. Jest ona wewnętrzną postawą serca i przekonaniem, że Chrystus jest życiem a śmierć zyskiem.
a. w śmierci/ w umieraniu
Dodatek: To nie jest zachęcenie do samobójstwa. Werset 24: „Lecz z drugiej strony pozostać w ciele, to ze względu na was rzecz potrzebniejsza”. Ap. Paweł dostrzega w śmierci zysk, ponieważ będzie wtedy z Chrystusem. Werset 23: „Albowiem jedno i drugie mnie pociąga: pragnę rozstać się z życiem i być z Chrystusem, bo to daleko lepiej”, śmierć wprowadza nas w ściślejszą wspólnotę z Bogiem. To oznacza, że wewnętrzną istotą czczenia jest uznawać Chrystusa za zysk. Jeśli pytasz : „Jak modlić się do Chrystusa sprawiedliwie?” Wówczas odpowiedź brzmi: „ wtedy, jeśli uznasz Go za zysk”. I to jako największy zysk niż cokolwiek innego, co może tobie zaoferować życie (rodzina, emerytura, urlop, sława, przyjaciele) – także ty sam w obliczu śmierci możesz powiedzieć: „Wiesz, Chrystus jest moim zyskiem. Czczenie oznacza znaleźć pełne zadowolenie w Chrystusie. Istotą czci jest przeżywać Chrystusa jako zysk także, jeśli umrę.
• Co doprowadziło Pawła i Sylasa do tego, że śpiewali w więzieniu? Ich czczenie wychodziło z postawy serca, która mówi: „Nie ważne, co się stanie: Chrystus jest moim zyskiem!”
• Co doprowadziło Szczepana do tego, że w jego śmierci przez ukamienowanie spojrzał w niebo w radosnym oczekiwaniu na śmierć? Postawa serca: Bez względu na to, co się stanie: Chrystus jest moim zyskiem!
b. W życiu
Z drugiej strony czczenie lub uwielbienie Chrystusa jest życiem. „…uwielbiony będzie Chrystus w ciele moim, czy to przez życie, czy przez śmierć. Albowiem dla mnie życiem jest Chrystus, a śmierć zyskiem” (Filipian 1, 20 – 21). Co to znaczy „Chrystus jest moim życiem?” Odpowiedź: „Lecz więcej jeszcze, wszystko uznaję za szkodę wobec doniosłości, jaką ma poznanie Jezusa Chrystusa, Pana mego, dla którego poniosłem wszelkie szkody i wszystko uznaję za śmieci, żeby zyskać Chrystusa” (Filipian 3, 8). Ap. Paweł opisuje tu znaczenie. „Chrystus jest moim życiem” - to oznacza uznać wszystko w życiu za szkodę w stosunku do wartości, która jest w uzyskaniu Chrystusa. Przykład małżeńskiego kryzysu – my nie znajdziemy naszego zadowolenia w tym, że będziemy mieć zdrowe małżeństwa. Prawdziwe czczenie oznacza dla Pawła, uważanie Chrystusa w życiu i w śmierci za zysk, z całego serca Go doceniać i pragnąć. I to zarówno w śmierci, jak i już tutaj w życiu. Czczenie w sercu następuje wtedy, gdy szukamy Chrystusa i Go wywyższamy.
Strona 3
1. Uwielbienie Boga będzie w centrum uwagi. Nic Boga bardziej nie wywyższa i nie stawia Go bardziej w centrum uwagi niż, ludzie, którzy zbierają się i są głęboko przekonani, że ich zysk nie tkwi w rozrywce, pracy, zdrowiu, małżeństwie i przyjaciołach, lecz tylko w Bogu. Ludzie, którzy mają Boga w centrum, wiedzą, dlaczego w niedzielę rano są na nabożeństwie.
2. Nasze czczenie będzie w centrum Chrystusa. Modlimy się do Jezusa. Zamiarem Ojca jest, żeby wszyscy oddawali cześć Synowi, tak jak Ojciec powinien być czczony. „Aby wszyscy czcili syna, który go posłał” (Ew. Jana 5, 23).
Odwieczne Słowo stało się ciałem (Ew. Jana 1, 14). Gdyż w nim mieszka cieleśnie cała pełnia boskości (Kolosan 2, 9) i dlatego też Bóg wielce Go wywyższył i obdarzył go imieniem, które jest ponad wszelkie imię, „Aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie i na ziemi i pod ziemią. I aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem, ku chwale Boga Ojca” (Filipian 2, 10 – 11). Tomasz modlił się do Jezusa i gdy ujrzał zmartwychwstałego Pana powiedział: „Pan mój i Bóg mój!” (Ew. Jana 20, 28). Chrześcijanie idąc za przykładem pierwszych wierzących modlą się bez wahania do Jezusa.
Nasze uwielbienie ma na celu jedynie oddanie chwały Bogu i nie stara się osiągnąć poprzez czczenie innego celu np: przyciągnąć ludzi, naprawienie małżeństwa, danie szansy spełnienia muzykom, otrzymanie reputacji do ewangelizowania. Nie, prawdziwe uwielbienie nie może być wykorzystywane instrumentalnie i nie może być staraniem się o inny cel niż tylko ten jeden: Czczenie Boga. Chciejmy się, więc modlić i pracować nad tym, żeby w naszym uwielbieniu, także tutaj, konkretnie w niedzielę kłaść ogromny nacisk na to, aby czynić wielkim istotę i charakter Boga. Nie chcemy czcić jak ktoś, kto się cieszy z zachodu słońca, a po pewnym czasie bardziej cieszy się z tego, że słońce zachodzi.
Nie oczekujemy też mechanika samochodowego, który da nam dumnie wykład na temat jego narzędzi, lecz że naprawi samochód. On musi wiedzieć, jak ma korzystać z narzędzi, ale nie może stracić z oczu celu. Chcemy koncentrować się na Bogu i nie stracić z oczu celu. Prawdziwe czczenie znajduje zawsze swój początek w naszych sercach, ofiarę, którą przynosimy Bogu tylko wyznaniem warg, jest daremne. Jak może nasze czczenie następować z całego serca? Wówczas, gdy otwieramy się na Chrystusa jako prawdę, jako poznanie prawdziwego zysku, cenić Go i pragnąć. To ma wpływ na nasze życie i na nasz poziom zadowolenia. I to ma także wpływ na rodzaj i sposób, gdy spotykamy się w niedzielę rano i wspólnie wielbimy Boga. Praktyczne zastosowanie dla nas: Czytaj i módl się w ramach przygotowań na nabożeństwo (Psalm 95): „Pójdźmy, pokłońmy się i padnijmy na twarz! Klęknijmy przed PANEM, który nas uczynił! On, bowiem jest Bogiem naszym, a my ludem pastwiska jego i trzodą ręki jego. Obyście dziś głos jego usłyszeli: Nie zatwardzajcie serca waszego”( wersety 6 – 8). Amen.
Pobierz PDF | *Przekład z języka niemieckiego | ARKA TV