Rozważania prorockiej mowy*
TV - Program z 26.10.2008 (Nr 802) - Pastor Wolfgang Wegert
Kazanie: ";Podobnie niech przemawia dwóch lub trzech mówiących z natchnienia Bożego, a inni niech to rozważają." (1 Koryntian 14, 29)
Teraz jeszcze dalej wejdziemy w ocenę i detale naszego tematu o prorockiej mowie. Jak stwierdziliśmy proroctwo w Nowym Testamencie ma zadanie duszpasterskie. Przytoczmy jeszcze kluczowy cytat dotyczący tego: ";A kto prorokuje, mówi do ludzi ku zbudowaniu i napominaniu i pocieszeniu" (1 Koryntian 14, 3).
Istnieje wiele możliwości, aby popełniać błędy
Niestety są służby, które nie trzymają się istoty biblijnych darów i mowa prorocka wykorzystywana jest do wielu innych celów. Proroctwo np. nie może być pośrednikiem do wychodzenia za mąż-według motto: ";Pan objawił mi, że powinieneś być moim mężem". W parafiach proroctwa często wykorzystywane są do diagnozowania chorób. Np. ";tutaj jest ktoś, komu wypadają włosy, a ktoś inny ma zapalenie pęcherza!" Jeśli jesteś chory, nie czekaj na odległą, prorocką diagnozę, lecz działaj tak, jak jest napisane w Biblii: zawołaj starszych, pozwól namaścić się olejem i proś, aby się o ciebie modlili! Proroctwo nie jest również odpytywaniem - np."Masz dla mnie słowo od Pana?" Wprowadzić na tak niski poziom proroctwa oznacza, że religijność ludzi uczyniła je wróżbiarstwem. Również wygrzebywanie na zgromadzeniu osobistych proroctw nie odpowiada normom Nowego Testamentu, przede wszystkim wtedy, gdy prorok nakazuje coś według poniższego motto: ";Przerwij swoje kształcenie i idź do szkoły biblijnej... przeprowadź się do tego lub innego miasta, tam spotkasz swą przyszłość... rozwiąż książeczkę oszczędnościową i przynieś ją do niebiańskiego banku!...Weź swoje uzdrowienie w wierze i odstaw tabletki! Te wszystkie przykłady wskazują na nadużywanie proroctw.
Konieczność przetestowania
Już z wypowiedzianych przed chwilą słów wynika, że należy je przetestować. Proroctwo musi być przeegzaminowane nawet, jeśli nie jest ekstremalne, lecz odpowiada porządkowi Pisma.
Strona 2
Przypomnijmy, że proroctwa w Starym Testamencie miały charakter ostateczny, ponieważ wypowiadane przez proroków Boże Słowo było wolne od błędów. Dlatego mówili konkretnie: ";Tak mówi Pan!" W wielu miejscach Starego Testamentu jest powiedziane, że Bóg nie dawał swego Słowa jako wrażenie do serca, lecz wkładał je w usta proroków. Jeśli okazały się fałszywe, prorocy musieli umrzeć. Na szczęście w Nowym Testamencie nikt nie musi umierać nawet wtedy, gdy przekaże proroctwo, które nie jest prawdą. Powodem tego jest to, że proroctwa nowotestamentowe mają inną istotę i charakter, gdyż nie są bezbłędną słowną inspiracją, lecz niepozornym impulsem, działającym przez Boga jako wrażenie, intuicja, uczucie, obraz lub wyobrażenie. Istnieją jednak dwa błędy, jeśli chodzi o przesłanie przychodzące do serca wierzącego. Jest możliwe, że rzeczywiście nie pochodzi od Boga, lecz od samego człowieka lub, jeśli nawet pochodzi od Boga, to może być błędnie przekazane i nie zgadzać się lub nawet być fałszywe. Dlatego Ap. Paweł uporządkował mowę prorocką przez ";ocenianie": ";Podobnie niech przemawia dwóch lub trzech mówiących z natchnienia Bożego, a inni niech to rozważają"(1 Koryntian 14, 29). W 1 Tesaloniczan 5, 20-21 czytamy: ";daru proroctwa nie lekceważcie. Sprawdzajcie wszystko, a zachowujcie to, co szlachetne. Unikajcie wszystkiego, co złe". Podobnie powiedział, Ap. Jan: ";Umiłowani nie wierzcie każdemu duchowi, lecz badajcie duchy, czy pochodzą od Boga, gdyż wielu fałszywych proroków pojawiło się na tym świecie" (1 Jana 4, 1). Jezus osobiście określił fałszywych proroków jako istotny znak czasu ostatecznego przed Jego przyjściem. Ponieważ nowotestamentowi prorocy podlegają ludzkim błędom, ich wypowiedzi muszą być osądzane.
Zdobywcy darów, zapominając o tym, nie rzadko wznoszą niebiańskie wymagania, co do tego, że ich przesłanie posiada ten sam autorytet, co Pismo Święte. W taki sposób ludzi często opanowywała podłość, która doprowadzała do wyginięcia prawie całych parafii. Chodząc po tak niebezpiecznej drodze, nikt nie powinien używać sformułowania: ";Tak mówi Pan!" Jeśli ktoś w Arce publicznie wystąpi mówiąc: ";Tak mówi Pan!", zabierzemy mu, jako przewodzący, wolność do podobnych wypowiedzi w przyszłości, ponieważ na taki sposób wyrażania pozwalano tylko prorokom Starego Testamentu i apostołom Nowego Testamentu, a nie jest dopuszczony w ramach parafialnych proroctw. Takie zdanie implikuje mianowicie, że mówiący ma dosłowne przesłanie od Boga, które pośrednio może być sprzecznie przekazane.
Należny stan i kryterium proroctw
Ponieważ bezwzględnie musimy badać i rozpoznawać mowę prorocką, powstaje pytanie, kto ma ją sprawdzać? Od Ap. Pawła uczymy się, że z natchnienia Bożego ma przemawiać najwyżej dwóch lub trzech. Potem stwierdza dosłownie: ";a inni niech to rozważają". W ogólnym wyrażeniu ";a inni" - Ap. Paweł osobiście pozostawia zgromadzeniu kryteria badania. W naszym kościele są to pastorowie i duchowi przewodnicy, ponieważ oni mają dzięki łasce Bożej dar proroctwa. Dlatego poddaliśmy się porządkowi, że prorok lub prorokini rozpoczynający na niedzielnym nabożeństwie przesłanie są w wolności sprawdzeni przez pastorów i innych przewodników. Jeśli mówiący proroctwo nie trzyma się porządku i nie jest sprawdzony w zgromadzeniu, dochodzi do zagrożenia publicznej oceny. Prorok nie stoi wyżej od przewodnika, lecz się mu podporządkowuje. Jest to możliwe, dzięki Słowu: ";A duchy proroków są poddane prorokom" (1 Koryntian 14, 32). Prorocy nie znajdują się w ekstazie lub chaotycznym transie, lecz są trzeźwi, mogą się zastanawiać i sterować. Dlatego mogą podporządkować się i milczeć, jeśli przewodzący w parafii z uporządkowanego założenia nie udziela głosu. Musimy oczywiście wyjaśnić, jakie jest kryterium do rozważania prorockiej mowy. Jest nim oczywiście Biblia. Proroctwo, które nie odzwierciedla zdrowej, biblijnej nauki lub w ogóle do niej nie nawiązuje jest fałszywym proroctwem.
Strona 3
Dlatego prosimy wszystkich, którzy chcą w parafii służyć proroctwami, aby zanim przyjdą z nimi do przodu, najpierw sprawdzili siebie samych, czy to, co mają w sercu rzeczywiście ma takie znaczenie jak Biblijna prawda. Jeśli na przykład myślisz, że masz impuls od Boga, że wkrótce uzdrowi On wszystkich chorych w Hamburgu, opustoszeją wszystkie gabinety i zbędne będą szpitale - wówczas wymagam, abyś takie myśli osobiście wyrzucił ze swego serca. Ponieważ wiesz, że zgodnie ze Bożym Słowem żadnego bólu nie będzie dopiero we wspaniałym niebie (Objawienie 21, 4). Dlatego mam prośbę do wszystkich, którzy służą proroctwami: sprawdzajcie najpierw osobiście otrzymany impuls i wasze przesłanie najlepiej w biblijnym Słowie. Jeśli otrzymasz wewnętrzny impuls, że Bóg chce pocieszyć w zgromadzeniu ludzi pogrążonych w żałobie lub cierpiących, wówczas podejdź w wyznaczonym czasie do przodu, zapytaj o pozwolenie któregoś z pastorów, przeczytaj Słowo i powiedz do tego jedno lub dwa zdania. Np.:";Pan chce być Bogiem pocieszającym dla tych, którzy Mu całkowicie ufają i stawiają na Niego". Jestem pewien, że znajdą się ludzie, którzy poczują, że przemówiono do nich a przez twoje prorockie słowa otrzymali cudowną, duszpasterską moc. Dlatego jest najlepiej, jeśli podejdziecie do przodu z Biblią i w jej prawdzie umocnicie wasze odebrane wrażenie. Wówczas wasza prorocka mowa będzie zbawienna w parafii.
Prorockie formy
Teraz chciałbym jeszcze krótko wspomnieć o zróżnicowanych formach prorockiej mowy. Słyszeliśmy już o tym, że mowa prorocka może wystąpić jako uświadomienie Bożego przesłania poprzez jawne powtórzenie go podczas nabożeństwa. Jest też mowa mądrości i jeśli kogoś dotyczy, to może nie być tego świadomy. Może się to wydarzyć podczas publicznej modlitwy, że ktoś przemawia do aktualnego życia kogoś innego lub podczas rozmowy ktoś powie słowo, że drugi człowiek jest nim tak dotknięty, że czuje, iż sam Bóg do niego przemówił. Oczywiście także w kazaniach pojawia się proroctwo. Często zdarzało się, że po nabożeństwie przychodzili do mnie ludzie i odmawiali terminy duszpasterskich porad, ponieważ podczas kazania otrzymali całkowitą odpowiedź. Kiedyś była u nas wielopokoleniowa rodzina, która w pewne, sobotnie popołudnie miała dosadną sprzeczkę. W niedziele rano musiałem na kazaniu wypowiedzieć rzeczy, które dokładnie trafiły w sytuację tej rodziny, gdyż na koniec przyszła do mnie babcia z tej rodziny i zapytała; ";Czy dzwoniła może moja synowa i opowiedziała, co się u nas działo?" Gdy zaprzeczyłem ona skapitulowała, pokutowała i prosiła Boga, aby wybaczył jej to, że brała udział w podziale rodziny. I Bóg odnowił tą rodzinę!
Innym razem wypowiedziałem rzeczy, które tak bardzo trafiły w pewnego człowieka, że nawet chciał mnie zaskarżyć, ponieważ publicznie mówiłem o jego prywatności. To nie ja, ale Pan dał mi wypowiedź, która była niezbędna do zbawienia tego odwiedzającego. Jest to bardzo tragiczne, jeśli człowiek twierdzi, że nie ma w kościele żadnych duchowych darów i żadnej prorockiej mowy tylko dlatego, że nie występuje w określonej formie, tak jak sobie wyobrażają. Nie ograniczaj wolności Bożej, która tyczy się prorockiej służby działającej tak, jak On chce. Bóg ma tysiące sposobów, aby wprowadzić do ludzkich serc Jego Słowo, Jego napomnienie, Jego pocieszenie. Mówię wam - każde nabożeństwo w Arce jest nasączone darami łaski, jest także bogate w mowę prorocką, nawet, jeśli nie zawsze jest przyjęta, ponieważ tam, gdzie ubóstwia się Pana i miłuje Jego Słowo istnieją różne, Boże działania.
Strona 4
Niedawno jeden z naszych braci objawił swoje wrażenie, że na nabożeństwie są prawdopodobnie osoby, które odmawiają Bogu ubóstwienia i czci, przez to, że nieprawdziwie w nim uczestniczą mając myśli całkiem gdzieś indziej. To prorockie słowo trafiło jednego uczestnika nabożeństwa w środek serca. Ten dotknięty człowiek opowiedział, jak w związku z tym Duch Święty doprowadził go do pokuty i doświadczenia odnowienia wiary. Czasami Bóg działa w sercach uczestników kręgu rodzinnego przez pieśni, dotykając i budując jeden drugiego. Tekst pieśni zawiera niesamowite przesłanie, które przemawia wówczas do ludzkich serc, które potrzebują pomocy. Jak często przez pieśni ludzie są napełniani Duchem Świętym i doprowadzani do porządku. Cieszę się bardzo z tego, że Bóg przez Ap. Pawła w Liście do Koryntian wytłumaczył nam istotę prorockiej mowy: jest to ponadnaturalne działanie Ducha, ale w formie całkowitego i naturalnego sposobu ludzkiego. Jestem w pełni przekonany, że Pan teraz też działa i przewodzi ludziom. Bóg mówi różnymi sposobami przez swojego Ducha Świętego w środku twojego życia. On podarowuje prorockie przesłanie dla zbudowania, dla upomnienia lub dla pocieszenia. Chciejmy, zatem pożądać z radością wszystkich darów łaski, również daru proroctwa. Amen!
Pobierz PDF | *Przekład z języka niemieckiego | ARKA TV