Przeznaczony do panowania*
TV- Program z 16.07.2006 (Nr 706 W 1) - Pastor Wolfgang Wegert
Kazanie: "Czymże jest człowiek, że pamiętasz o nim? Albo syn człowieczy, że dbasz o niego? Uczyniłeś go na krótko nieco mniejszym od aniołów, chwałą i dostojeństwem ukoronowałeś go." (Hebrajczyków 2,6-7)
Słyszałem od jednej matki, która poszła ze swoim małym dzieckiem do zoo, że tam obydwoje zostali dłużej przy klatce z małpami, ponieważ podobało im się, że te małpy zachowywały się całkiem podobnie do człowieka. Obierały one swoje banany ze skórki i karmiły się dwoma rękami. Pieściły się i całowały. Wtedy mama zapytała swoje dziecko: "Czy to nie jest interesujące? Te małpy są prawie takie jak my ludzie, prawda?" "Tak" - zgodziło się dziecko. ,"Ale mama, czy małpy też mogą się modlić?“ Czy poznajemy tą różnicę? Ty i ja możemy się modlić. Stwórca zostawił ludziom, mimo upadku w grzech, resztę swojego naturalnego obrazu podobieństwa, tak, że człowiek - całkiem inaczej niż zwierzęta - może rozpoznać w stworzonych dziełach swego wiecznego Boga. Jaka litość Boża, że przez upadek w grzech nie staliśmy się jak zwierzęta - tak niemi, jak ryby i nieświadomi jak króliki! Nie, my mamy światło rozsądku i możemy myśleć, poznawać i podziwiać. Ale Bóg nie tylko, dlatego nas przyjął, że stworzył nas jedynymi w swoim rodzaju, w porównaniu z innym stworzeniem. On ma jeszcze większy plan dla ciebie, dla mnie i dla nas ludzi. Czytaliśmy, że On uczynił nas na krótki czas niższymi od aniołów. On chce nas mianowicie znów wznieść do siebie i przekazać nam panowanie, nasze pierwotne przeznaczenie. Naturalnie pytanie brzmi: Jak Bóg może to uczynić? Jak Bóg znów wzniesie ludzi, pokazują nam wersety 6 do 8 listu do Hebrajczyków: "uczyniłeś do na krótko nieco mniejszym od aniołów (to jest upadek w grzech), chwałą i dostojeństwem ukoronowałeś go, wszystko poddałeś pod jego stopy. A poddawszy mu wszystko, nie pozostawił niczego, co by mu poddane nie było (tak wygląda przywrócenie i podwyższenie). Teraz jednak nie widzimy jeszcze, że mu wszystko jest poddane (to jest czas dzisiejszy)."
Do tego czasu nie widzimy jeszcze przywrócenia ludzi. Zamiast przywrócenia przez odnowienie, widzimy jeszcze ludzką niezdolność, żeby żyć dla honoru Jezusa. Widzimy Go jeszcze jako grzesznicy naruszający Jego święte przykazania. To jest jeszcze nasz żałosny stan. Jednakże Biblia, pomimo tego, że ludzie stracili duchowy element, określa ich jako Boże podobieństwo. Ludziom zostały jeszcze zdolności i umiejętności, które także pochodzą od Boga i to one pozwalają nam zostać podobieństwem. Jakub 3, 9 i inne miejsca w Biblii pokazują nam, że upadły człowiek cięgle jest przedstawiany jako obraz Bożego podobieństwa: "Językiem wysławiamy Pana i Ojca i nim przeklinamy ludzi stworzonych na podobieństwo Boże" (Jakub 3, 9).
Strona 2
Dzisiaj chętnie się mówi o godności człowieka. A my już powiedzieliśmy, że on posiada godność przez to, że nosi w sobie resztkę obrazu podobieństwa Bożego. I to oznacza, że ta resztka Bożego obrazu w nas, wystarczy by człowiek posiadał nienaruszoną godność. Dlatego Biblia mówi:, "Kto przelewa krew człowieka, tego krew przez człowieka będzie przelana, bo na obraz Boży uczynił człowieka" (1. Mojż. 9, 6). My ludzie możemy się wzajemnie wyzyskiwać, dręczyć i mordować, ale faktem jest, że nadal jesteśmy Bożym podobieństwem. Ale tą godność, którą ludzie powinni między sobą szanować, nie wystarczy przed Bogiem. Przed Nim jesteśmy upadli i marnotrawni! Potrzebujemy nie tylko połowę godności, lecz pełną godność. Można powiedzieć także: Nie potrzebujemy tylko ludzkiej godności, lecz także Bożej godności - godności, w której możemy się utrzymać nie tylko przed ludźmi, ale i przed Bogiem. To jest punkt krytyczny. Ponieważ potrzebujemy, jakby to powiedzieć, szlachetności, która nas znów zbliży do Niebiańskiego Ojca. Przywrócenie w nas pierwotnego Bożego podobieństwa, jest koniecznością. Bóg chce dać nam znowu udział w Jego Bożej naturze, w Jego sprawiedliwości, w Jego czystej miłości i świętości. Chce nas znów wywyższyć ponad aniołów. Ponieważ nie ich ustanowił prawnie, aby nowy świat był im poddany, lecz Bóg pozostaje przy swoim zamierzeniu, dając i zachowując je ludziom. Teraz przemawia Duch Święty przy pisaniu listu do Hebrajczyków, tak jak On dokładnie to ustanowił: "Teraz jeszcze nie widzimy wspaniałości ludzkiej" a w wersecie 9 mówi: "widzimy raczej Jezusa" (Hebr. 2, 9). To znaczy, że:
Jezus jest kluczem
Jakie potężne słowo! Jezus jest tym kluczem, przez który może być znów taki, jaki powinien być w Bogu. A o tych cudownych rzeczach mówi nam list do Hebrajczyków, pełen piękności i wspaniałości. I kto wejdzie do środka w tych wierszach nie tylko oczyma i rozumem, ale i sercem, ten nic innego nie będzie mógł zrobić jak tylko się pomodlić. Ponieważ nie aniołom poddał świat, który ma przyjść, o którym mówimy, lecz chce go poddać tym, którzy zostali schronieni. Mamy z Nim panować od wieczności do wieczności. To jest wywyższenie, posiadanie i godność. Dlatego mówię: Nie humanizm, lecz Biblia pokazuje nam prawdziwą godność człowieczeństwa. Jezus Chrystus jest naszą godnością, On jest naszym Orłem. Człowiek - chrześcijanin także - zawsze jest obciążony grzechami. Jeśli szukasz na ziemi człowieka wolnego od grzechu, to go nie znajdziesz. Ale Bóg daje ludziom nowo narodzonym coś ze swojego obrazu podobieństwa, tj. zasadza ziarnko i jest nim prawdziwe, duchowe życie, które jest w Nim. I w tym podniósł On nowo narodzonych ludzi do pierwotnej godności. To jest potężne! Nie możemy tego zrozumieć, dlaczego Bóg akurat ludzi tak wywyższył, a dlaczego nie weźmie aniołów? W naszym cytacie kazania dowiedzieliśmy się, że to wzniesienie lub ludzka godność, teraz jeszcze nie jest widoczna. W wierszu 8 czytamy: "Teraz jednak nie widzimy jeszcze, że mu wszystko jest poddane". Potem, w tym wspaniałym zdaniu jest napisane: "Widzimy Jezusa" To jest Ewangelia: My widzimy jednakże Jezusa! Czy ty też widzisz Chrystusa? To też jest interesujące, że o Jezusie mówi się: Widzimy raczej tego, który na krótko uczyniony został mniejszym od aniołów, Jezusa, ukoronowanego chwałą i dostojeństwem za cierpienia śmierci, aby z łaski Bożej zakosztował śmierci za każdego (Hebr. 2, 9). Widzimy, zatem, że Chrystus poszedł dokładnie naszą drogą - poniżej aniołów. Przez upadek w grzech Bóg uczynił nas ludzi mniejszymi od aniołów (wiersz 7). Ale tutaj czytamy, że Jezus także na krótko został uczyniony mniejszym od aniołów (wiersz 9). To oznacza, że zidentyfikował się z naszym brudem i z nami zszedł potem na dół. I tego Zbawiciela, przez swoją litość Bóg wywyższył jako naszą nową, prowadzącą głowę. Był już jeden Adam i w nim została podsumowana cała ludzkość, przez upadek jednego człowieka. Ale teraz jest nowy Adam, On nazywa się Chrystus! On nie jest stworzoną istotą, która może upaść, ale jest Synem Bożym i pochodzi z nieba i panuje ponad wszystkimi cherubinami i serafinami, ponad wszystkimi aniołami i potęgami. On zostawił to miejsce i uczynił sam siebie niższym od aniołów i przyszedł do ciebie i do mnie i do naszego brudu i hańby i mówi: "Chcę ciebie znów wyprowadzić, chcę ciebie znów podnieść. Ja ciebie nie zostawię, lecz będę cię błogosławił." Alleluja!
Strona 3
A jeśli zostanie zadane pytanie: "Czymże jest człowiek, że pamiętasz o nim?“ (wiersz 6). To możemy krzyknąć wraz z Apostołem: "My widzimy Jezusa", ponieważ jest prototypem, tego jak Bóg docenia i przedstawia człowieka. On jest tego wart, by żyć przed Jego obliczem. Jezus Bożego obrazu nigdy nie zepsuł, również, gdy był tutaj na ziemi jako człowiek - "On jest obrazem Boga niewidzialnego, pierworodnym wszelkiego stworzenia" (Kolosan 1, 5). I: "On jest odblaskiem chwały i odbiciem jego istoty" (Hebr. 1, 3). Przez tego nowego Adama powstał nowy rodzaj ludzki i to nie przez biologię, ale przez wiarę. Dlatego Ap. Paweł wyjaśnił: "A zatem, jak przez upadek jednego Adama przyszło potępienie na wszystkich ludzi, tak też przez dzieło usprawiedliwienia jednego Jezusa przyszło dla wszystkich ludzi usprawiedliwienie ku żywotowi" (Rzymian 5, 18). I: "Jeśli przez upadek jednego człowieka śmierć zapanowała przez jednego, o ileż bardziej ci, którzy otrzymują obfitość łaski i daru usprawiedliwienia, królować będą w życiu przez jednego Jezusa Chrystusa" (Rzymian 5, 17). Chrystus jest ochroną zbawienia, uczynił się mniejszym od aniołów, zszedł w dół w nasze głębokie upokorzenie i przywiódł do chwały wielu synów przez swoje śmierć i cierpienie, tak jak czytamy w Hebrajczykach 2, 10 i 18. Jakie przeznaczenie! Jakie powołanie! Jaka godność! "Czymże jest człowiek, że pamiętasz o nim?“ Ja na to pytanie nie mogę odpowiedzieć, ty prawdopodobnie też nie. Możemy to sobie jedynie wyobrazić. Pewne jest tylko to, że tkwi w nas ta niegodność i brak wartości. Dawno temu chcieliśmy sprzedać nasz stary samochód i mieliśmy nadzieję otrzymać 200 DM - bo dawniej mieliśmy MARKI. Ale potem ktoś przyszedł i wycenił rzeczywistą wartość samochodu na 2000DM. Naszego starego grata! Przez co ten stary samochód otrzymał nagle taką wartość? Czy przez siebie samego? Z pewnością nie, przecież był złomem i został złomem. Ten samochód otrzymał dużo większą wartość, dlatego że pojawił się kupiec i zapłacił cenę ponad rzeczywistą wartość.
Tak też wydarzyło się z moim życiem. "A gdy przechodziłem koło ciebie i widziałem cię tarzającą się w swojej krwi, wtedy odezwałem się do ciebie, leżącej we krwi: Żyj" (Ezechiela 16, 6). Nagle do mojego życia wszedł kupiec i zapłacił za mnie cenę - i to nie tylko 2000 DM, lecz dał za mnie całe niebo i przelał za mnie swoją krew. Ponieważ On to uczynił, moja wartość stała się wyższa. Jeżeli Jezus nie przyszedłby, to moim końcem byłoby złomowanie. Ale bądź wychwalany i uwielbiony Panie! Jezus przez to, że przyszedł i nas wykupił uczynił nasze życie pełne wartości i że możemy z Nim pójść do nieba rządzić i panować. Niech będzie mu chwała!
Kiedy rozpocznie się panowanie
Nasze panowanie nie rozpocznie się dopiero w nowym świecie, ale ono rozpocznie się już tutaj i dzisiaj. Jeśli człowiek jest nowo narodzony - tzn., jeśli przez żywą wiarę stał się jednością z Chrystusem - natychmiast rozpoczyna się nowe panowanie. Spróbujmy zobrazować to w praktyczny sposób. Dziś usłyszałeś, że możesz być przez wiarę jednością w Chrystusie i przez Niego powstało twoje szlachectwo, godność Boża i wywyższenie. Ale mówisz jednak:, "Ale popatrz jak to wygląda w moim życiu codziennym! Przyjdź do mojego domu i zobacz, jak jest w moim małżeństwie, z moimi finansami albo też z pożądliwością. Ja jestem od tego jeszcze tak oddalonym, żebym ja rządził!" Dlatego może wierzysz, że nowe panowanie rozpocznie się dopiero w nowym świecie, a tu na ziemi nie jest ono jeszcze widoczne. I mówisz: "Teraz jednak widzimy Jezusa". Posłuchaj no, tutaj przychodzi do twojego środka pewna tajemnica. Ten Chrystus, którego widzisz w wierze na krzyżu, ten "nabywca", który przyjął ciebie na własność przez swoją świętą krew, nie zaparkuje ciebie jako złom byle gdzie, na jakimś gospodarskim podwórku i nie pozwoli tobie tam zardzewieć, ale On ciebie przemieni, po tym jak wsadził w ciebie nowy motor. On dał tobie Ducha Świętego, żywą wiarę, podarował tobie odpuszczenie grzechów. I nagle przekręca kluczyk w stacyjce i to stare, zardzewiałe auto, które nie chciało więcej zapalić, nagle wchodzi w bieg. A ty myślisz: "No, co się stało z moim życiem?" Nie chcę znów powtarzać tego porównania, ponieważ szybko można stać się niezrozumiałym. Chcę powiedzieć tylko, że to zaczyna się już w tym życiu. Możesz widzieć Jezusa, jak wejdzie do twojego życia i wdmuchnie tobie nowe duchowe życie, mianowicie moc Ducha Świętego.
Strona 4
Biblia nazywa to, "być nowo narodzonym“ do nowego stworzenia i nowego dzieła. To jest zainstalowany pęd mocy w twoim sercu. To jest wieczna istota Boża, którą zgubiłeś i dlatego będziesz zmieniony. Powiedziane jest, że człowiek powinien poddać sobie ziemię, ale w gruncie rzeczy, to ziemia uczyniła ludzi poddanych sobie. Świat z zadowoleniem panuje nad tobą, a nie ty nad nim. Grzech i zwiedzenie panuje nad tobą, a ty naprawdę jesteś jak piłka i jesteś niewolnikiem grzechu. Tak, to nie ty posiadasz pieniądze, lecz pieniądze posiadają ciebie. Ale Bóg to widzi. Dlatego On wchodzi do martwego serca i ożywia wiarę. Jeśli powiesz tylko: "Cieszę się z tego, co tutaj słyszę. Możliwe jest, że moje życie też Bóg zmieni, tak by panować na tym świecie." Potem rozpocznie się w tobie przemiana, ponieważ jest to moc uświęcenia. Kto widzi i wierzy w Chrystusa jako swojego Zbawiciela, a z Jego powodu został na krótki czas poniżony niżej niż aniołowie, ten pozna że w jego życiu nastąpił początek przemiany. Ten człowiek znów rozpocznie poddawać sobie ziemię i suwerenność, a w stosunku do kogoś innego nie będzie uwodzicielem. To jest proces, który przez moc Ducha Świętego z pewnością prowadzi do celu. Ewangelia tworzy naprawdę mocną osobowość. Tacy przywróceni do panowania przez Chrystusa ludzie, nie są już dłużej ofiarami ich własnej chciwości, pożądliwości, nienawiści, zazdrości i ich nałogów seksualnych, lecz oni nad nimi panują. Nie są więcej jak piłka w grze, w ich nastrojach i frustracjach, zadręczeni problemami finansowymi i ich pychy, nie mają żadnego uzależnienia i kompleksów, lecz stali się oni mocni w Jezusie Chrystusie. Oni zwyciężają przez tego, który czyni ich potężnymi, tj. Chrystusa. To jest to, za czym tęskni człowiek. To jest to podniesienie, które dał tobie Ojciec w swoim Synu. My widzimy Jezusa - jak ciebie uszlachetnia, jak ciebie zmienia, jak nadaje tobie godność i daje wartość. I w ten sposób chrześcijanie są psychicznie zdrowymi ludźmi, ponieważ są wyniesieni przez Chrystusa do panowania.
Zanim Kain zabił swojego brata, Bóg w swojej miłości ostrzegł go pomimo tej morderczej woli tymi słowami: "I rzekł Pan do Kaina: Czemu się gniewasz i czemu zasępiło się twoje oblicze? Wszak byłoby pogodne, gdybyś czynił dobrze, a jeśli nie będziesz czynił dobrze u drzwi czycha grzech. Kusi cię, lecz ty masz nad nim panować" (1. Mojż. 4, 7). My wiemy, że Kain nie mógł nad tym zapanować. On był upadłym człowiekiem. Nie mógł panować. Siła do przezwycieżenia grzechu nie należała już do niego i tak w swojej złości i nienawiści do swego brata został wygnany. To widzimy także na całym świecie. Człowiek nie może się polepszyć przez ludzkie wysiłki. Naturalnie cieszymy się z każdego programu wychowawczego, np.: ze strony psychologów, czy rehabilitantów, itp. Ale Pismo Święte podarowało nam inna receptę, jak znów może być człowiek mocny w swej osobowości i psychice. To dzieje się przez cud nowo narodzenia, przez cud odnowienia wnętrza człowieka przez Jezusa Chrystusa, który był, tak jak my, przez jakiś czas mniejszym niż aniołowie. Był na naszym poziomie, byśmy mogli się odnaleźć, żeby nas wyprowadził, dla naszego zbawienia i dla naszego przekształcenia na obraz podobieństwa żywego Boga, przez co bardziej i bardziej będziemy podobni obrazowi Chrystusa. My będziemy znów odbiciem wspaniałości Bożej, do czego byliśmy przeznaczeni od wieczności. Niech Bóg nam w tym pomoże. Amen.
Pobierz PDF | *Przekład z języka niemieckiego | ARKA TV