Podarunek wdzięczności*
TV-Program z 14.10.2007 (Nr. 692) - Pastor Wolfgang Wegert
Kazanie: "Dziękując zawsze za wszystko Bogu i Ojcu w imieniu Pana naszego: Jezusa Chrystusa" (Efezjan 5; 20)
Niezdolność do stałego dziękczynienia
W dzisiejszym Słowie Biblijnym jesteśmy przy pytaniu:, Kto, w ogóle, jest w stanie zawsze i za wszystko dziękować Bogu? Czy nie przerasta to naszej ludzkiej siły? Biblia wyjaśnia nam, że naturalnie urodzony człowiek nie ma takiej mocy i takiego błogosławieństwa, tj. życie w stałej wdzięczności, nie jest mu dane. Z pewnością są dzisiaj pośród nas ludzie, którzy pragną czuć stałą wdzięczność w swoim złamanym sercu, zamiast mieć serce niewdzięczne, niezadowolone i zrzędzące, np.: w małżeństwie, w rodzinie albo gdzieś indziej. Można być już złym, gdy jest się jak sprzeczający baran, i to do tego w denerwującej się społeczności, która zawsze tylko gdera i się chełpi. Właściwie głęboko w swoim sercu chciałbyś być wdzięcznym człowiekiem, ale czujesz zniewolenie w swoim charakterze. Jest tam jakieś prawo w twoich członkach, które mówi ci, abyś ciągle się martwił i był niezadowolony. Podobnie jest z porywami gniewu, - kto jest w nim uwięziony, nie może się od niego uwolnić. I zauważasz, że: tak samo jak paw nie może się pozbyć swoich plam, tak samo i ty nie możesz wybawić się z natury niewdzięczności. Teraz do twojego wnętrza przychodzi Ewangelia. Ona nie mówi surowo i ostro: Na przód, bądź wdzięczny! Gdyż, jeśli będziesz się surowo wysilał zewnętrznie - to jak długo się utrzymają twoje dobre zamiary? Dobrze wiesz, że będzie to tylko do następnego zakrętu. Potem znów będziesz w starym duchu szemrania i lamentowania. Zamiast tego Biblia wyjaśnia, że sami sobie nie możemy pomóc. Mówi nam, że zniewolony człowiek jest uwięziony w swoich grzechach. A przecież przykazanie, które daje nam Biblia brzmi: "Za wszystko dziękujcie; taka jest, bowiem wola Boża w Chrystusie Jezusie względem was" (1 Tes. 5, 18).
Ponadto, przykazanie wdzięczności jest duchowym przykazaniem i zakonem Bożym. Ale my ludzie, z powodu naszej grzesznej cielesności, jak formułuje Apostoł Paweł w Liście do Rzymian, nie jesteśmy w stanie dotrzymać tego sprawiedliwego, Bożego wymagania. Doznajemy niepowodzeń, potykamy się przez naszą starą i grzeszną naturę i jesteśmy niezbawionymi stworzeniami. To prowadzi nas z powrotem do upadku w grzech Adama i Ewy. Luter nazwał to grzechem pierworodnym, przez który dzisiaj cierpimy. Jest to diagnoza, którą do dzisiaj stawia Biblia. Ale Słowo Boże zaprasza nas także do całkowitego i fantastycznego uwolnienia z tej klamry i z tego więzienia. Bóg wie, że w naszym nieodnowionym, starym człowieku, nigdy nie będziemy mogli chodzić jego drogami. Człowiek w swojej grzesznej naturze nie może być wdzięczny Bogu. To tak, jak gdyby umarły chciał tak długo walczyć, aż się stanie żywy. Ale to jest niemożliwe.
Strona 2
Serce musi być odnowione
Ewangelia Boża nie jest żadnym apelem moralnym, po którym wszyscy musimy się załamać, ale jest to przesłanie o odnowieniu naszego serca i o przemianie naszego charakteru. Bóg chce nam dać nowe serce i chce nam także nadać nowy cel życia. On chce nasze stare predyspozycje do niewdzięczności zastąpić przez połączenie z nami swojej Bożej natury, tj. chce nas obdarzyć Duchem Świętym, abyśmy mogli rozpocząć nowe życie. To jest potężne przesłanie o nowo narodzeniu, o narodzeniu drugi raz, - ale nie o naturalnym narodzeniu, lecz o narodzeniu duchowym. Biblia mówi: "I dam wam serce nowe i ducha nowego dam do waszego wnętrza, usunę z waszego ciała serce kamienne, a dam wam serce mięsiste" (Ezechiela 36, 26). Czyli mówi o nowym, delikatnym, miękkim, wdzięcznym i przemienionym "podarowanym sercu". Przyjaciele, mówimy tutaj o największym cudzie, który ten świat kiedykolwiek mógł widzieć. Mianowicie - o cudzie nowo narodzenia przez wiarę w Jezusa Chrystusa, który przez Ducha Świętego uczynił ciebie nowym stworzeniem. Jezus powiedział:, "Jeśli się kto nie narodzi na nowo, nie może ujrzeć Królestwa Bożego" (Ew. Jana 3, 3). "Tak,więc, jeśli ktoś jest w Chrystusie" - wnioskuje Apostoł Paweł - "nowym jest stworzeniem: stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe" (2 Kor. 5, 17). Zatem Boża odpowiedź na nasz bezradny charakter nie jest tylko moralna, ani psychologiczna, lecz jest dla nas metamorfozą, przemianą, Bożym zabiegiem u korzenia twej starej, nieodnowionej natury. Jest to operacja Ducha Świętego, który cię przemienia. Jeśli jesteś przez lata załamany i nie możesz z tego powodu zapanować nad alkoholem lub innym nałogiem, albo porywami gniewu, albo twoim niegrzecznym charakterem, albo tym, co niszczy twoje życie i ciebie, albo nie potrafisz dotrzymać wierności twojej współmałżonce i wpadasz w poczucie zwątpienia i rozpaczy, wtedy mówię do ciebie: Nie szukaj dla siebie pomocy w swojej zaciętości, lecz u prawdziwego i żywego Boga, który wkroczy w twoje życie przez święty cud i całkowicie cię zmieni tak, że staniesz się nowym człowiekiem. Ponieważ: "Co się narodziło z ciała, ciałem jest, a co się narodziło z Ducha, duchem jest" (Ew. Jana 3, 6). I ten cud prowadzi do dobrego i uczynnego życia. Dotyczy to również wdzięczności w każdym czasie i za wszystko.
Nowe serce jest sercem wierzącym
To nowe serce od Boga ma szczególny charakter, jest ono sercem wierzącym. Ono wierzy, że przez Ducha Świętego mieszka i działa w tobie Jezus Chrystus. Ta wiara przyszła do twojego serca na podstawie tego, że Jezus przemienił twoje wnętrze. Żywa wiara w Zbawiciela jest owocem nowo narodzenia, owocem Ducha Świętego. Ludzie, którzy narodzili się na nowo, żyją w tej wierze i coraz więcej i więcej ufają Chrystusowi. Nie stawiają już na siebie samych, lecz w nadziei stawiają na to, że Jezus będzie kontynuował proces ich przemiany i pozwoli wyrosnąć na wspaniałe drzewo wdzięczności. Wszystkie napomnienia Nowego Testamentu muszą się trzymać podłoża. To znaczy, jeśli Apostołowie wzywają nas, abyśmy prowadzili święte życie, żebyśmy odłożyli kłamstwo, nie byli zazdrosnymi, ćwiczyli samokontrolę i żebyśmy byli wdzięczni, wtedy chcieliby, abyśmy to czynili z wiary i zaufania w to, że Jezus w nas, temu podoła. Mamy spojrzeć na Zbawiciela, a nie na nas samych. To znaczy, mamy "żyć przez wiarę" albo też "żyć przez Ducha". Apostoł Paweł mówi: "Obecne życie moje w ciele jest życiem w wierze w Syna Bożego" (Galacjan 2, 20). Nowo narodzony człowiek żyje, zatem w zaufaniu do Bożego Ducha w swoim sercu, że On jest tym, który skutecznie działa. Ta wiara i zaufanie do Ducha Świętego stwarza w tobie przemianę. Przez wiarę w Niego, żyjemy wdzięcznym życiem, nie tylko w słowach, lecz także w myślach. A pytanie zadane teraz do ciebie brzmi: Czy chciałbyś w sercu tlić się wdzięcznością? Spójrz wtedy na Jezusa i powiedz: "Panie, Ty możesz mi to podarować. Chcę tobie zaufać." Dzisiaj Jezus rozdaje wdzięczność.
Strona 3
Będziesz pachnieć w swoim otoczeniu jak perfum, a w twoim sercu będzie wdzięczność do ludzi. Stanie się tak, jeśli dasz siebie Jezusowi, a On da siebie tobie.
Życie wdzięczne jest życiem wyśmienitym
Chciałbym na koniec powiedzieć coś o wyśmienitości wdzięcznego życia. Przypomnijmy sobie zdanie: "Dziękując Bogu i Ojcu." Prawdziwa ludzka wdzięczność wynika ze stosunku człowieka do Boga. Bogu należy się cała wdzięczność. Niewierzący ludzie także dziękują sobie wzajemnie. Ale dla Boga takie podziękowania nic nie znaczą. Jest wprawdzie lepiej, gdy sobie dziękują, niż mieliby tego nie czynić. Ale oni dziękują tylko ludziom, a nie żywemu Bogu. Nasz tekst mówi jednak: "Dziękuj Bogu, Ojcu zawsze za wszystko." Ponieważ wszystko dobre, co czynią nam ludzie, ostatecznie także zależy od Boga. Jeśli nie dziękujemy Najwyższemu Bogu, to całe ludzkie dziękowanie jest tylko pustą gadaniną. Jeśli dziękujemy tylko ludziom, a nie temu, od którego wszystko, ale to wszystko pochodzi, to odmawiamy czci temu, któremu należy się cała chwała i dziękczynienie. Stawiamy ludzi, w naszym uznaniu wyżej od Boga. Dlatego najpierw dziękuj Bogu a potem ludziom. Dziękczynienie, które nie pomija dziękowania żywemu Bogu, czci Boga. On powiedział w swoim Słowie:, "Kto ofiaruje dziękczynienie,czci mnie, a temu, kto nienagannie postępuje, ukażę zbawienie Boże" (Psalm 50, 23). Mam takie pytanie i od razu odpowiedź na nie:, Kto chce żyć dla Bożej czci?" Kto chce chwalić Boga z wdzięcznego serca? Ten niech prowadzi dziękczynne i zadowolone życie przez moc mieszkającego w nim Ducha Świętego! Wtedy pozna, że niebiańska wdzięczność czyni zadowolonym. Jeśli twoje serce jest wdzięczne, wtedy jest także zadowolone. Skończy się ciągłe gonienie i szukanie nowego zadowolenia i nie będziesz miał już więcej żadnych natrętnych życzeń, które ciągle i ciągle wzrastają w miarę wzrostu twoich oczekiwań.
Pewien pomocnik kucharza miał pracować za 10 Euro na godzinę. Z powodu ciężkiej pracy zaczął głośno narzekać: "Gdybym miał uzgodnione 15 Euro za godzinę!" Usłyszał to szef i pomyślał sobie: "Ten mężczyzna dobrze wykonuje swoją pracę. Naprawdę chcę, żeby był zadowolony." Dlatego po zakończeniu pracy zamiast 10 Euro za godzinę dał mu 15. Później, gdy wychodził ten pomocnik z pracy, pracodawca spojrzał jeszcze przez okno, chcąc zobaczyć jak bardzo ten pracownik wraca do domu zadowolony. Zamiast tego, usłyszał, jak przeklinał: "Powinienem był powiedzieć 20 Euro!" I zamiast dziękować, ten mężczyzna się gniewał. Tak dzieje się ludziom, którzy nie mają prawdziwej wdzięczności do Boga. Często jest mówione, że my, Niemcy, jesteśmy dosyć często niezadowoleni, chociaż powodzi się nam lepiej niż większości narodów na Ziemi. Życzę, żeby Bóg w naszym kraju zesłał duchowe przebudzenie. Wtedy Niemcy będą wdzięcznymi. Czy nie lepiej jest powiedzieć Bogu z całego serca "dziękuję", a nie gderać z powodu tego, co mamy? Niewdzięczność niszczy, zatwardza, czyni zazdrosnym, a zazdrość czyni nieszczęśliwym. Bóg chce nas przed tym uchronić i chce nas obdarzyć przez swoją łaską sercem dziękczynnym. Może jesteś wymagającym mężem i oczekujesz wieczorem od swojej żony soczystego steku, ale ona ma tylko smażone kartofle albo tylko zupę. Serce nowonarodzone z Ducha Świętego, wypełnione wdzięcznością i zadowoleniem, składa ręce i dziękuje Bogu za taki wspaniały posiłek. Z dziękczynieniem jedzenie smakuje tysiąc razy lepiej niż najlepszy stek świata. A pokój w domu jest błogością dobroci. Wierzę, że po takich smażonych kartoflach, małżeńska para spędza na pewno szczęśliwy wieczór. I kolejnym razem żona pomyśli sobie: "Mój mąż zawsze jest taki wdzięczny i zadowolony. Dzisiaj zrobię mu coś szczególnego.
Strona 4
Tak oto miłość rośnie z dnia na dzień, z roku na rok, ponieważ związek kształtuje dziękczynienie i wdzięczność. Jakie to jest błogosławieństwo! Apostoł Paweł napisał: "Nauczyłem się przestawać na tym, co mam. Umiem się ograniczać, umiem być nasycony, jak i głód cierpieć, obfitować i znosić niedostatek. Wszystko mogę w tym, który mnie umacnia, w Chrystusie" (Filipian 4, 11-13). To zadowolenie pochodzi z serca wdzięcznego. Jaki przydatny dla Boga był ten mężczyzna. Był on tak mocny wewnętrznie, że nic nie mogło go przewrócić. Dlatego na końcu tego cudownego nabożeństwa mój apel brzmi: Czy chciałbyś poprosić Boga o serce odnowione? Czy chciałbyś się dzisiaj nawrócić przez nowonarodzenie tak, że Jezus zmieni twój charakter? Jeśli jesteś już chrześcijaninem i słyszałeś dzisiaj, że można zaufać Jezusowi, że ciebie zmieni, wtedy w twoim domu i pracy będzie świecić słońce! Będziesz uprzejmym, zadowolonym, wdzięcznym i tak szczęśliwym człowiekiem, dlatego że Jezus zamieszkał w twoim sercu. "Dziękuj zawsze za wszystko Bogu" w imieniu Jezusa. Amen.
Pobierz PDF | *Przekład z języka niemieckiego | ARKA TV