Być pełnoprawnym dzieckiem Bożym*
TV - Program z 26.09.2010 (Nr.853 ) - Pastor Wolfgang Wegert
Kazanie: "Tym zaś, którzy go przyjęli, dał prawo stać się dzieckiem Bożym, tym, którzy wierzą w imię Jego. Którzy narodzili się nie z krwi ani z cielesnej woli, ani z woli mężczyzny, lecz z Boga" (Ew. Jana 1, 12-13)
Nasz rozdział zaczyna się od słów: "Tym zaś, którzy go przyjęli..."Dlaczego jest tam słowo "zaś"? Ponieważ przed tym jest powiedziane: "A światłość świeci w ciemności, lecz ciemność jej nie ogarnęła" (werset 5). Nikt ani razu nie przyjął Jezusa przez swoje cechy charakteru.
Wybór z łaski
Dlatego tutaj teraz koniecznie jest jedno "ale". Chociaż żaden nie miał zrozumienia byli wówczas niektórzy, którzy przyjęli Jezusa. Skąd pochodzi taki fenomen? Nikt tego nie pojmował, ale jednak niektórzy to zrozumieli. Wszyscy nienawidzą Syna Bożego, ale niektórzy przyjmują Go jednakże i wierzą w Jego imię. Co to są za wyjątkowi ludzie? Co było przyczyną przyjęcia Chrystusa? Czy była to po prostu ich ludzka decyzja, ponieważ mieli może lepszą orientację niż inni? Nie! Św. Jan powrotnie odrzuca takie myśli konsekwencji i mówi w wersecie 13: "Którzy narodzili się nie z krwi ani z cielesnej woli, ani z woli mężczyzny, lecz z Boga". To, więc nie chodzi o ludzi, którzy swoją wiarę odziedziczyli po babci i dziadku i też nie o takich, którzy mają bardzo dużo dobrej woli, lecz o takich, którzy są zrodzeni z Boga - to są ci, którzy przyjmują Jezusa i wierzą w imię Jego. Z nowo narodzeniem zaczyna się zatem, suwerenny akt łaski Bożej i wypełnia ich serce wiarą. Ten porządek potwierdza również w swoich listach Jan. Pisze On: "Każdy, kto wierzy, że Jezus jest Chrystusem, narodził się z Boga" (1 Jana 5, 1). ...Ten narodził się z Boga. Jeśli ktoś ma wiarę w Chrystusa, wtedy jest to doprowadzone z powodu nowo narodzenia. Wiara jest owocem nowego życia od Boga, bez którego człowiek jest niezdolny duchowo. "Ciemność jej nie zrozumiała" – "Swoi Go nie przyjęli". Ale na tym Bóg nie zakończył, Jego plan zbawienia nie jest bezsensowny, lecz On stawia z Jego mocy kontrapunkt, jedno, "ale", kogoś "wyborem łaski" wskrzesił do życia duchowego.
Strona 2
I ci jednak przyjęli Zbawiciela, oni wierzą jednak w Mesjasza. To uczynił Pan dla Jego chwały, na cześć chwały Jego imienia! To, że Jan tą naukę o Bożej łasce przedstawia na początku swej Ewangelii, pokazuje, jak istotna jest to prawda: objawia chwalebną wyższość Boga nad wszelką krnąbrnością naturalnego człowieka. Ona nie pozwala też na żadne miejsce dla jakiejkolwiek ludzkiej chwały, lecz czyni nas pokornymi i skłania nas do głębokiej wdzięczności i czci.
Ludzka odpowiedzialność
Gdy nawrócenie jest wynikiem nowo narodzenia, można naturalnie zapytać: Dlaczego Św. Jan nie rozpoczął wtedy o nowo narodzeniu? Dlaczego nie pisze: "najpierw musicie się narodzić na nowo a potem możecie przyjąć Jezusa?" Zamiast tego on zaczyna od ludzkiej strony i mówi: "Tym zaś, którzy go przyjęli dał prawo stać się dziećmi Bożymi" (Ew. Jana 1, 12). A potem najpierw: "...którzy narodzili się z Boga". Podobnie ułożył Piotr w zielonoświątkowym przemówieniu. On wołał do tłumu: "Starajcie się o wewnętrzną przemianę niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa dla odpuszczenia grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego" (Dz. Ap. 2, 38). To brzmi tak, jakby człowiek jednak musiał rozpocząć i potem w wyniku ludzkiego działania dopiero przyjdzie Duch Święty i nowo narodzenie? Dlaczego apostołowie często formułują w takiej kolejności, podczas gdy oprócz tego fundamentalnie podkreślają, że Bóg jest tym, który początkuje wiarę i to, że On daje jedno i drugie: chcenie i wykonanie? Oni wciąż podkreślają: "Kto ciebie wyróżnia? Co posiadasz, czego byś nie otrzymał? Jeśli zaś otrzymałeś, to, dlaczego chlubisz się tym, jakbyś nie otrzymał?" (1 Koryntian 4, 7). Ta Biblijna zasada jasno i wyraźnie stwierdza, że wszystko, co my możemy wnieść do naszego nawrócenia, jest tylko tym, co wcześniej już otrzymaliśmy od Boga. Czy jesteś w gotowości? To dlatego, ponieważ Bóg dał ci to wcześniej. Czy masz wiarę, czy odbywasz pokutę? To, dlatego, ponieważ Bóg podarował tobie to wcześniej. Tak, więc nasze zbawienie nigdy nie zaczyna się przez nasze rozpoczęcie. Lecz Bóg wyprzedza nas zawsze o krok. Nigdy nie możemy wyprzedzić Jego łaski. Dlatego najpierw jest nowo narodzenie, a potem przyjęcie.
Ale dlaczego apostołowie zaczynają swoje kazania często z innej strony? Ponieważ Biblia uczy również odpowiedzialności człowieka. To w żaden sposób nie umniejsza biblijnej nauki o predestynacji. Wewnątrz Bożego przeznaczenia każdy człowiek jest jednakże w pełni odpowiedzialny za to, czy czyni pokutę i nawraca się lub czy on tego nie czyni. To nie jest dla Biblii sprzecznością. Dla niej jest to tak samo prawdą jak wszystko inne. Jest to jasne na przykładzie wydarzenia krzyża. Ap. Piotr głosił i wołał: "Jezus z woli postanowienia Bożego został wydany. A wy rękami przestępców ukrzyżowaliście Go i zabiliście" (Dz. Apostolskie 2, 23). Co widzimy w tym wersecie? Widzimy raz określoną z góry naukę. Ludzie ukrzyżowali Jezusa na krzyżu z postanowienia i opatrzności Bożej. Według naszej logiki ten werset powinien dalej odpowiednio brzmieć: "dlatego nie mogli przecież nic innego niż zabić Jezusa". Wy jesteście niewinnymi ofiarami przeznaczenia! Ale ten werset idzie dalej inaczej. On natychmiast skręca od określonej z góry nauki do nauki odpowiedzialności. I mówi totalnie do morderców: "Tego wy zabiliście. Nie to przeznaczenie, lecz wy jesteście winni, wy jesteście odpowiedzialni!" Jeśli Bóg wszystkim kieruje z odwiecznej tajemnicy Jego opatrzność i rządzi, człowiek pozostaje jednakże istotą moralną, odpowiedzialną za swoje postępowanie. I dokładnie to jest powodem, dlaczego na przykład Piotr bez chlubnej tajemnicy o nauce wybrania dokładniej wyjaśnia, bezpośrednio wołając do ludzi: "Nawróćcie się, więc i powróćcie do Niego, aby zgładził wasze grzechy" (Dz. Ap. 3, 19). Ap. Paweł bezpośrednio skierował również do strażnika i zaapelował wprost do niego: "Uwierz w Pana Jezusa, a będziesz zbawiony" (Dz. Ap. 16, 31). Apostołowie wiedzieli doskonale, że za każdym nawróceniem stoi wieczne Boże postanowienie, a mimo tego apelowali do ich o odpowiedzialności.
Strona 3
Tak Ap. Paweł ostrzegał na przykład Żydów: "Słowo Boże powinno być głoszone najpierw wam. Ale skoro je odrzucacie, sami uznajecie się za niegodnych życia wiecznego. Dlatego zwracamy się do pogan" (Dz. Ap. 13, 46). I dokładnie, dlatego rozpoczyna też Jan od tych słów: "Tym zaś, którzy Go przyjęli, obdarzył mocą, aby się stali dziećmi Bożymi" (Ew. Jana 1, 12). Dlatego nasze przesłanie jest także do każdego jednego: "Przyjmij Jezusa, przyjmij Go, czyń pokutę i nawróć się, zdecyduj się dla Niego!" Ja apeluję do twojej odpowiedzialności, którą ty osobiście posiadasz w stosunku do wieczności. To zależy od ciebie, czy ty sobie życie wieczne cenisz za wartość czy nie. A jeśli ty przyjąłeś Zbawiciela i wierzysz z całego serca, wtedy możesz uczyć się: że to było dlatego, ponieważ, "ty nie z krwi, ani z cielesnej woli,...,lecz z Boga narodziłeś się" (Ew. Jana 1, 13). Bóg to tobie podarowuje w Jego łasce. Amen!
Całkowicie niezasłużona
Wszystkie moje nieprawości oddzielają mnie od Boga Z powodu grzechu, grozi mi śmierć Ja nie zasłużyłem, być dzieckiem Bożym. Całkowicie niezasłużenie, całkowicie niezasłużenie Całkiem niezasłużenie Jezus mnie przyjął. Całkiem niezasłużenie moją winę wziął na siebie, Całkowicie niezasłużenie Bóg mnie uczynił sprawiedliwością, Całkowicie niezasłużenie, całkowicie niezasłużenie. Tam na krzyżu Jezus pojednał mnie z Bogiem On niósł przekleństwo, które leżało nade mną Kara jest zapłacona, dał mi nowe życie Całkowicie niezasłużenie, całkowicie niezasłużenie Nie moje uczynki to uczyniły Tylko przez wiarę do zbawienia doprowadzony. Sam Bóg dał mi wiarę, Jego wezwanie dotyczy tylko ciebie Całkowicie niezasłużenie Jezus mnie przyjął. Całkowicie niezasłużenie Jezus mnie przyjął. Całkowicie niezasłużenie moją winę wziął na siebie Całkowicie niezasłużenie Bóg mnie uczynił sprawiedliwością Całkowicie niezasłużenie, całkowicie niezasłużenie.
Pobierz PDF | *Przekład z języka niemieckiego | ARKA TV