Aniołowie - tajni agenci chrześcijan*
TV- Program z 17.12.2006 (Nr. 701 W 1) - Pastor Wolfang Wegert
Kazanie: "Aniołów swych czyni on wichrami, a sługi swoje płomieniami ognia" (Hebrajczyków 1, 7)
Różnica między aniołami a ludźmi
Powiemy najpierw o różnicy pomiędzy ludzmi i aniołami. W czym tkwi różnica między – dzieckiem Bożym – a aniołem? Biblia uczy nas, że jest między nimi odmienność: "Uczyniłeś go, człowieka, na krótko nieco mniejszym od aniołów" (Hebr. 2, 7). Zatem pierwotnie aniołowie byli od ludzi wyżsi. Ale potem czytamy też w naszym rozdziale Hebrajczyków przeciwieństwo, że aniołowie uczynieni są jako słudzy dla Bożych dzieci: "Czy nie są oni wszyscy służebnymi duchami, posyłanymi do pełnienia służby gwoli tych, którzy mają dostąpić zbawienia" (Hebr. 1, 14). Czy chrześcijanie, zatem stoją wyżej od aniołów? Jak już było powiedziane, ludzie byli trochę niżsi od aniołów w dziele stworzenia. W dodatku, gdy człowiek upadł jeszcze w grzech, obsunął się jeszcze dalej w stosunku do aniołów, ponieważ święci aniołowie nigdy nie zgrzeszyli. W tym właśnie są inni, ci nieśmiertelni aniołowie, i w odróżnieniu od ludzi mają stałe dojście do tronu Bożego. Z Jezusem stało się tak samo, gdy stał się człowiekiem i przyjął dla nas postać grzesznego ciała, by wziąć na siebie nasze grzechy: "Jezus…, na krótko nieco stał się mniejszy od aniołów." Gdy z góry zszedł Chrystus na ziemię, uniżył się względem świata aniołów. Ale przez Jego zmartwychwstanie, nie tylko On sam, ale i my jesteśmy wybawieni i uniesieni wyżej niż aniołowie. Tu pojawia się nagła zmiana. Przez wiarę w zmartwychwstanie, Jezus zabiera nas ze sobą. Gdy wszedł do swojej poprzedniej pozycji i został wywyższony wyżej od aniołów, my razem z Nim także zostaliśmy wywyższeni ponad aniołów. Przy czym, należy uwzględnić, że mówię tylko o nowonarodzonym Kościele Jezusa, ponieważ nie można tego powiedzieć ogólnie do wszystkich ludzi – to dotyczy tylko wierzących. Tkwi to w cudownym zbawieniu, które doświadczyliśmy jako dzieci Boże w Jezusie Chrystusie. Aniołowie nie mogą przeżyć takiego zbawienia. Ani upadłe anioły, ani też święci aniołowie. Bóg nie widzi żadnego zbawienia dla upadłych aniołów. Biblia nam mówi:, "Bo przecież ujmuje się On nie za aniołami, lecz ujmuje się za potomstwem Abrahama" (Hebr. 2, 16). Ci aniołowie zgrzeszyli przed człowiekiem. Ale dlaczego w stosunku do nich Bóg zastosował sprawiedliwość, a nie miłosierdzie – jak w przypadku wybawionych dzieci Bożych – tego nie wiemy.
Strona 2
Dla mnie jest to znów podkreślenie Bożej niezależności. On sam określa zbawienie i brak zbawienia. Bóg nigdy nie jest niesprawiedliwy, zawsze działa w swojej sprawiedliwości. Ale jeśli postąpiłby z nami podobnie jak z tymi upadłymi aniołami, bylibyśmy zgubieni tak jak one i nasz los byłby przypieczętowany na wieki. W tym miejscu wskazuje Biblia, że nie ma żadnego nawrócenia i pojednania dla demonicznych aniołów ciemności i Lucyfera. Jest przecież powiedziane dosłownie:, "że nie ujmuje się On przecież za aniołami!" Bóg w tych słowach, nie bierze pod uwagę wszystkich ludzi, ale tylko Boże dzieci Abrahama. A kto jest dzieckiem Abrahama? Biblia jest bardzo precyzyjna: "Z tego możecie poznać, że ci, którzy są z wiary, są dziećmi Abrahama" (Galacjan 3, 7). Albo: "A jeśli jesteście Chrystusowi, tedy jesteście potomkami Abrahama, dziedzicami według obietnicy" (Galacjan 3, 29). A więc ci, którzy wierzą należą do Chrystusa, tj. dzieci Abrahama. Są oni jego nasieniem, i dla nich Bóg się zlitował. Może to niektórych dotknąć. Ale my, którzy możemy przeżyć łaskę zbawienia, widzimy w tym nieprawdopodobny akt łaski Bożej. W niezrozumiały sposób spotkało nas Jego miłosierdzie. Przy wielu wstrząsających przeżyciach z umarłymi, często jest mówione przez niektórych, że przy śmierci takich ludzi jest Pan i że mogą się czuć bezpieczni w Jego litości. Takie zdania brzmią bardzo pocieszająco, ale są to ludzkie życzenia nie odkryte w Biblii. Jeśli człowiek przez całe życie odkładał Chrystusa na bok, i może nawet zwalczał Biblijną prawdę i łaskę Bożą uważał za nic, to nie można po prostu ogłosić, że niezależnie od swojego życia, będzie niesiony w Bożej miłości. Jaki to musiałby być Bóg?!
Biblia mówi dużo więcej:, "Bo jeśli otrzymawszy poznanie prawdy, rozmyślnie grzeszymy, nie ma już dla nas ofiary za grzechy" (Hebr. 10, 26). To znaczy, dla ludzi, którzy świadomie żyli w sprzeczności z Jezusem Chrystusem, nie ma żadnej ofiary za ich grzechy. Jeśli umyślnie poplątasz propozycję wiary w Chrystusa i rozmyślnie znieważasz łaskę, którą Bóg tobie przybliżył, to nie możesz oczekiwać po swojej śmierci, że wpadniesz w miłujące ramiona Boże. Zamiast tego Biblia jasno podkreśla, że ci, którzy stawiają się przeciwko Bogu i może nawet Go nienawidzą, nie wpadną w Boże ramiona, ale w przepaść. Oni identyfikują się z Lucyferem, dlatego za swoje grzechy nie mają już ofiary, tak jak szatan za swoje nie ma też ofiary. Również święci aniołowie nie mogą doświadczyć zbawienia – nie, dlatego, że są zgubieni, ale dlatego, że nigdy nie zgrzeszyli. Nie znają przepaści zatracenia i także cudownego zbawienia. Tajemnica krzyża nie jest dla nich przeznaczona. "Bo bezsprzecznie wielka jest tajemnica pobożności: Ten, który objawił się w ciele, został usprawiedliwiony w duchu, ukazał się aniołom, był zwiastowany między poganami, uwierzono w niego na świecie, wzięty został w górę do chwały" (1 Tym. 3, 16). I one mogą tylko o tym rozmyślać, ale będzie to dla nich tylko teoria. Piotr pisze, że aniołowie pragną wejrzeć w tajemnice Ewangelii: "Im to zostało objawione, że nie sobie samym, lecz wam usługiwali w tym, co teraz wam zostało zwiastowane przez tych, którzy w Duchu Świętym zesłanym z nieba opowiadali wam radosną nowinę; a są to rzeczy, w które sami aniołowie wejrzeć pragną" (1 Piotr 1, 12). I cieszą się z każdego grzesznika, który czyni pokutę: "Taka, mówię wam, jest radość wśród aniołów Bożych nad jednym grzesznikiem, który się upamięta" (Łukasz 15, 10). Ale nie mogą (aniołowie) doświadczyć zbawienia osobiście, ponieważ nigdy nie upadli tak głęboko, jak ja i ty. A więc przelana krew Jezusa Chrystusa nie ma dla nich żadnego zastosowania. Dla nich Chrystus nie przelał swojej krwi, nie są Jego wybawionymi dziećmi, nie są też wykupionym przez krew Kościołem, ani Jego umiłowaną narzeczoną, ale są sługami w pałacu królewskim, też jak będzie świecone w radości wesele Baranka. To jest ta tajemnica, że Jezus tak bardzo się zbliżył do swoich wybranych, jak do żadnego anioła. Tego głębokiego związku miłości, którą ty i ja mamy przez wiarę, nie może przeżyć żaden anioł. Pomyślmy o tym, co to oznacza, że Bóg wywyższył nas przez wiarę w Jezusa Chrystusa ponad aniołów. On uczynił nas swoim królestwem. Syn Boży kocha aniołów, ale tą głęboką i jedyną w swoim rodzaju zbawczą miłość ma tylko do swoich dzieci. Apostoł Paweł pisze nawet: "Czy nie wiecie, że aniołów sądzić będziemy" (1 Kor. 6, 3).
Strona 3
To jest nasze wywyższenie. Aniołowie mają pewne miejsce w królestwie stworzeń Bożych i są niebiańską wspaniałością, ale nie są narzeczoną serca Chrystusa. Dlatego też aniołom nie oddajemy pokłonu. Jan, któremu ukazał się anioł, był tak tym poruszony, że napisał w Objawieniu: "I upadłem mu do nóg, by mu oddać pokłon. A on rzecze do mnie: Nie czyń tego! Jam współsługa twój i braci twoich, którzy mają świadectwo Jezusa, Bogu oddaj pokłon!" (Objawienie 19, 10). To oznacza, że: oddawanie czci aniołom jest służeniem bożkom, jest to przesąd! W ogóle oznacza to:, Jeśli oddaje ktoś pokłon (komuś lub czemuś), oprócz jedynemu Bogu, ten przekracza pierwsze przykazanie, które brzmi: "Nie będziesz miał innych bogów obok mnie!" (2 Mojż. 20, 2-3). Aniołowie mają świętą wspaniałość Bożą, ale pokłon mamy oddawać tylko żywemu Bogu i Jego Synowi, który nie został nigdy stworzony, ale jest wieczny!
Służba aniołów
Aniołowie są "służebnymi duchami“, tak jak czytaliśmy dziś w jednym z naszych cytatów. "Czy nie są oni wszyscy służebnymi duchami posłanymi do pełnienia służby gwoli tych, którzy mają dostąpić zbawienia" (Hebr. 1, 14). Jest wiele przykładów w Dziejach Apostolskich i ogólnie też w Biblii, jak i w Kościele i w historii misyjnej, które pokazują jak aniołowie brali udział w tym, by doprowadzić i utorować ludziom drogę do Chrystusa. Tutaj są tylko dwa przykłady z Dziejów Apostolskich: Pomyślcie o tym Etiopczyku. Anioł powiedział do Filipa: "Wstań i idź na południe drogą, która prowadzi z Jerozolimy do Gazy" (Dz. Ap. 8, 26). Filip posłuchał i według tej instrukcji poszedł i spotkał Etiopczyka, który tam się nawrócił. Przypomnijmy sobie też o rzymskim kapitanie, Korneliuszu. Ukazał mu się anioł Boży, który powiedział mu, żeby posłał mężów do Joppy i sprowadził niejakiego Szymona, zwanego Piotrem, aby wyjaśnił Ewangelię w jego domu (Dz. Ap. 10, 1 - 48). Interesujące jest to, że nie aniołom jest dane głoszenie Ewangelii, ale chrześcijanom, tak jak Piotr dla Korneliusza. Mamy być świadkami Jezusa, ponieważ dał nam do tego moc Ducha Świętego. Aniołowie także ochraniają dzieci Boże. "Albowiem aniołom swoim polecił, aby cię strzegli, na wszystkich drogach twoich. Na rękach nosić cię będą, byś nie uraził o kamień nogi swojej" (Psalm 91, 11-12). Nie można tego słowa naturalnie wykorzystywać, tak jak to zrobił np.: szatan przy kuszeniu Jezusa. Ale mogę podać wiele przykładów, jak Bóg chroni i zachowuje swoje dzieci przez aniołów. Pewna kochana siostra z naszego Kościoła opowiedziała nam o dawnej,niemieckiej granicy, która była zwana żelazną kurtyną. W tym czasie nasza siostra czyniła wiele w służbie miłości, przez to, że przenosiła paczki z zachodu na wschód. Ale raz zgubiła się w tym "niby kraju" i wzbudził się w niej strach. Powstała mgła, słyszała odgłosy policyjnych pojazdów i szczekających psów, ale nie wiedziała gdzie powinna zawrócić. "Kochany Boże zlituj się! Wyprowadź mnie ! – tak się modliła. I co się w tedy stało? Tak mi to opisała: "Poczułam nagle silną rękę w mojej dłoni. I byłam przez nią pociągnięta w pewnym kierunku. Po chwili ta ręka znów mnie puściła, a ja byłam na zachodzie!"
Posłuchajcie, co mówi Jezus odnośnie małych dzieci: "Baczcie abyście nie gardzili żadnym z tych małych, bo powiadam wam, że aniołowie ich w niebie ustawicznie patrzą na oblicze Ojca mojego, który jest w niebie" (Mateusz 18, 10). Pewne dziecko wołało swoją mamę z łóżeczka dziecinnego: "Mama, w drugim pokoju jest ktoś, kto mnie woła, że mam do niego przyjść." Matka dwa razy uspakajała to dziecko. Za trzecim razem pomyślała: "Zabiorę moje małe i pójdę do drugiego pokoju i pokażę, że nikogo tam nie ma." Gdy doszła do innego pokoju, z pieca kaflowego na dziecince łóżeczko spadła osłona i razem się wszystko roztrzaskało. Dziecko z pewnością przez to by zginęło. Matka przytuliła małe do serca i powiedziała: "Tam był ktoś, kto cię wołał! To był bez wątpienia anioł!"
Strona 4
Różnica pomiędzy chrześcijanami a aniołami
Spójrzmy na związek między aniołami a Chrystusem. Jest to powód, dla, którego mówi w ogóle Apostoł o aniołach w naszym cytacie (wiersz 4-14). Żydom, a także Hebrajczykom, w tym liście jest napisane o aniołach jakby były tuż po Bogu najwyższymi istotami. Ale informuje oczywiście, że Jezus Chrystus stoi ponad aniołami. To chciał nam dokładnie wytłumaczyć Apostoł, gdy napisał: "I stał się (Jezus) o tyle możniejszym od aniołów, o ile znamienitsze od nich odziedziczył imię" (Hebr. 1, 4). "…Rzekł do mnie: Synem moim jesteś, dziś cię zrodziłem" (Psalm 2, 7). "Ja zaś uczynię go pierworodnym, najwyższym wśród królów ziemi" (Psalm 89, 28). Uzasadnienie tego autor Listu do Hebrajczyków znajduje w Starym Testamencie i cytuje np: "Do którego bowiem z aniołów powiedział kiedykolwiek, tyś jest Synem moim, Jam cię dziś zrodził? I znowu: Ja mu będę Ojcem, a on będzie mi synem? I kiedy wprowadza Pierworodnego na świat, mówi: Niech mu oddają pokłon wszyscy aniołowie Boży" (Hebr. 1 5-6). "Niech będą zawstydzeni wszyscy czciciele bożków, którzy chlubią się bałwanami, ukorzcie się przed nim wszyscy bogowie" (Psalm 97, 7). Syn Boży jest ponad aniołami, o czym zaświadcza już Stary Testament i dlatego Żydzi, a także my, mamy jemu oddawać pokłon w modlitwie. Jezus Chrystus jest Bogiem i nie jest równy z aniołami: "O aniołach wprawdzie mówi: Aniołów swych czyni On wichrami, a sługi swoje płomieniami ognia, lecz do Syna: Tron twój, o Boże, na wieki wieków. Berłem sprawiedliwym berło królestwa twego" (Hebr. 1, 7-8). "Czynisz wiatry posłańcami swymi, ogień płonący sługami swymi" (Psalm 104, 4). "Tron twój, Boże, trwa na wieki wieków; berłem sprawiedliwym jest berło królestwa twego" (Psalm 45, 7). Tutaj jest jednoznacznie wskazane, kim jest Jezus Chrystus – On jest Bogiem i dlatego Jemu się należy pokłon w modlitwie. I my także oddajmy mu pokłon. Jego uczyńcie wielkim, ponieważ On jest dostojniejszy niż aniołowie. Amen!
Pobierz PDF | *Przekład z języka niemieckiego | ARKA TV